اولین سالگرد تولد

یکسال گذشت

به رسم سالهای بی برگشت گذشته

به نیامدن همیشه ی لحظه هایمان قسم

ناب ترین تقویم را تو ساختی    که لحظه هایم به پایت نمی رسند

لحظه ای  در صبح چهارشنبه ی پاییز, که طلایی ترین بهار طلوع کرد.دختری از تبار مهر و مهربانی خلق شد..در شهر زنبق و رازقی متولد شدند

لحظه هایی که قد کشیدی و پروانه ی نگاهمان در حوالی فانوس تو پرسه میزد

لحظه هایم را نمیفروشم..لحظه هایی که مهربانی آموختیم

حالا

تو هستی و وزن موازی خنده هایت  ...من ماندم و خاطرات خسته و خیسم

تو هستی و اشک هایی که در آغوش من گم می شود..من ماندم و ناباوری های مادربودنم

تو که شاهراه ستاره ها را نشانه خواهی رفت

 و من که رویاهایم را از تو مراد خواهم گرفت

لحظه هایم را نمی فروشم

حتی اگر زءوس , اولمپ را ببخشد.ازین شراب اساطیری ام جامی نمی بخشم

در آخر

به قافیه ی زوایای گریه هایم  ..از خدا میخواهم بی واسطه 

عشق و عود و عسل را به تو ارمغان دهد

                                                                                             مهرماه 1392

ریزنوشت:

میخواهم برایت شیرین بنویسم..تلخ میشود

ببخش مرا

حالا که کسی آشنا تر از تو نمی یابم

مدام چشمهای بی گناهت را با بغض و باران عادت داده ام

باید به طراوت بهاری که گذشت سفر کنم.

آرامگاه فروسی:بزرگ آیینه دار فرهنگ و زبان